Certyfikacja norm ISO Piotr Sałaciak

Kary umowne w certyfikacji ISO – dlaczego jednostki certyfikujące ich nie akceptują?

Kary umowne w umowach z jednostkami certyfikującymi mogą prowadzić do wyższych kosztów i mniejszej liczby ofert. Dowiedz się, dlaczego certyfikatorzy ich nie akceptują i jakie są alternatywy.

Kary umowne w certyfikacji ISO – dlaczego jednostki certyfikujące ich nie akceptują?

Wprowadzenie

W procesie wyboru jednostki certyfikującej organizacje często przygotowują zapytania ofertowe (RFP – Request for Proposal). Niektóre firmy umieszczają w nich zapisy o karach umownych za opóźnienia w audytach, nieterminowe wystawienie certyfikatu czy nieuprawniony dostęp do danych.

Choć takie rozwiązanie może wydawać się sposobem na zabezpieczenie interesów organizacji, w praktyce może przynieść więcej szkody niż pożytku. Może prowadzić do mniejszej liczby ofert lub wyższych kosztów certyfikacji. W tym artykule wyjaśniamy, dlaczego jednostki certyfikujące nie zawsze akceptują kary umowne i jakie są alternatywy dla firm ubiegających się o certyfikat ISO.

 

Dlaczego jednostki certyfikujące nie akceptują kar umownych?

Certyfikacja ISO a specyfika jednostek certyfikujących

Jednostki certyfikujące działają zgodnie z międzynarodowymi normami i wymaganiami, takimi jak:

  • ISO/IEC 17021-1 – określająca zasady dla jednostek w zakresie certyfikacji systemów zarządzania,
  • Wymagania akredytatorów – np. PCA (Polskie Centrum Akredytacji), ANAB (ANSI National Accreditation Board), UKAS (United Kingdom Accreditation Service).

Jednostki te muszą zachować pełną niezależność i bezstronność, dlatego nie mogą przyjmować zobowiązań umownych, które mogłyby wpłynąć na wyniki audytu. Kary umowne mogą sugerować nacisk na szybszą, a niekoniecznie rzetelną ocenę zgodności.

Wymogi akredytacyjne a swoboda umów

Proces certyfikacji wymaga elastyczności, ponieważ terminy audytów zależą od:

  • Dostępności audytorów o odpowiednich kwalifikacjach,
  • Poziomu przygotowania organizacji,
  • Obowiązujących regulacji.

Jednostka certyfikująca nie jest dostawcą standardowej usługi komercyjnej, lecz pełni funkcję niezależnego podmiotu oceniającego, co wyklucza stosowanie typowych kar umownych.

 

Przykłady kar umownych i ich wpływ na certyfikację ISO

1. Kara umowna za niedotrzymanie terminów audytów

Przykład: „Jednostka certyfikująca zobowiązana jest do zapłaty kary w wysokości 2% wynagrodzenia netto za każdy dzień zwłoki.”

❌ Dlaczego to problem?

  • Harmonogram audytu może ulec zmianie z powodów niezależnych od certyfikatora.
  • Niezgodności wymagają dodatkowej analizy, co może wydłużyć proces.
  • Wymuszanie sztywnego terminu może prowadzić do powierzchownej oceny zgodności.

2. Kara za brak dostarczenia raportu audytowego w ustalonym czasie

Przykład: „Jeżeli jednostka certyfikująca nie dostarczy raportu końcowego z audytu w ciągu 10 dni roboczych, zobowiązana będzie do naliczenia upustu w wysokości 5% wartości usługi.”

Dlaczego to problem?

  • Opóźnienie może wynikać z konieczności dodatkowej analizy.
  • Presja na szybkie dostarczenie raportu może obniżyć jakość oceny audytowej.

3. Możliwość potrącenia kary z wynagrodzenia jednostki certyfikującej

Przykład: „Zleceniodawca może potrącić naliczone kary umowne z wynagrodzenia za wykonane prace.”

Dlaczego to problem?

  • Certyfikator nie może być finansowo zależny od wyniku audytu.
  • Narusza to zasadę bezstronności i obiektywizmu w procesie certyfikacji.

 

Globalne jednostki certyfikujące a umowy standardowe

Warto wiedzieć: Większość globalnych i międzynarodowych jednostek certyfikujących stosuje swoje wzorce umów i rzadko akceptuje treść umowy w innej formie. Jeśli tak się dzieje, proces może się znacząco wydłużyć, ponieważ zmiany wymagają akceptacji osób zarządzających poza krajem.

 

Jakie są skutki stosowania kar umownych w zapytaniach ofertowych?

🛑 Mniejsza liczba ofert – renomowane firmy mogą odrzucić zapytania zawierające kary umowne, ograniczając wybór. 

💰 Wyższe koszty certyfikacji – jednostki mogą doliczyć ryzyko finansowe do oferty, co podnosi cenę. 

🔄 Brak elastyczności współpracy – jednostka certyfikująca może unikać przesunięć audytów nawet w uzasadnionych przypadkach. 

⚖️ Możliwe komplikacje prawne – niektóre zapisy mogą być sprzeczne z zasadami akredytacyjnymi.

 

Jak skutecznie zabezpieczyć interesy organizacji bez stosowania kar umownych?

Realistyczne terminy audytów – dostosowane do zakresu audytu i dostępności dokumentacji.

Transparentna komunikacja – regularne raporty statusu audytu zamiast narzucania kar finansowych. 

Polisa ubezpieczeniowa jednostki certyfikującej – alternatywa dla zapisów o karach. 

Wybór sprawdzonej jednostki certyfikującej – renomowane firmy dbają o terminowość i jakość audytów.

 

FAQ – Najczęściej zadawane pytania

🔹 Czy jednostki certyfikujące akceptują kary umowne? Nie, ponieważ narusza to ich bezstronność i niezależność.

🔹 Jakie są skutki stosowania kar umownych w zapytaniach ofertowych? Mniejsza liczba ofert, wyższe koszty, brak elastyczności współpracy i potencjalne komplikacje prawne.

🔹 Jakie są alternatywy dla kar umownych? Precyzyjne określenie warunków współpracy, transparentna komunikacja, wybór sprawdzonej jednostki certyfikującej.

 

Podsumowanie

Stosowanie kar umownych w zapytaniach ofertowych do jednostek certyfikujących może prowadzić do problemów, wyższych kosztów i wydłużenia procesu certyfikacji. Zamiast tego warto skupić się na jasnych warunkach współpracy, dobrej komunikacji i wyborze rzetelnego certyfikatora.

🔗 Sprawdź katalog jednostek certyfikujących na Certiget i znajdź sprawdzonego partnera do certyfik

Korzystanie z pomocy Certiget przy przygotowywaniu zapytań ofertowych i warunków współpracy pozwala uniknąć błędów już na samym początku procesu. Firmy często nieświadomie wprowadzają nieodpowiednie zapisy, które mogą utrudniać certyfikację. 

LinkedIn

Autor artykułu

Piotr Sałaciak

Piotr Sałaciak

Business Development Manager UK, Ireland & Americas, Certiget.

Piotr odpowiada za rozwój Certiget na terenie Wielkiej Brytanii, Irlandii oraz Ameryki. W swojej pracy zajmuje się nawiązywaniem i utrzymywaniem kontaktów z jednostkami certyfikującymi, a także poszukiwaniem nowych możliwości współpracy i rozwoju oferty Certiget w tych regionach.

Jego wykształcenie branżowe obejmuje studia w zakresie zarządzania i inżynierii produkcji, co daje mu głęboką wiedzę na temat optymalizacji procesów i zapewnienia jakości. W swojej karierze wielokrotnie zarządzał zespołami odpowiedzialnymi za rozwój biznesu i optymalizację procesów, co czyni go ekspertem w dziedzinie rozwoju relacji biznesowych i wprowadzania innowacyjnych rozwiązań.